ပုံျပင္တစ္ပုဒ္လုိ သေဘာထားပါ (၁)

ေရးသူ- စစ္ျငိမ္းဒီေရ

(မွတ္ခ်က္။ ။ အသက္ ငယ္ရြယ္သူမ်ား၊ ေၾကာက္ရြံ႕ထိတ္လန္႕တတ္သူမ်ား၊
ႏွလုံးေရာဂါသည္မ်ားႏွင့္ ကိုယ္၀န္ေဆာင္သည္မ်ား မဖတ္ရူရန္ ေမတၱာရပ္ခံ
အပ္ပါသည္။)

ဟုိးလြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ (၂၁)ႏွစ္ေလာက္ကေပါ့၊ ေသနတ္သံေတြ တဒုိင္းဒုိင္း ျဖစ္ေနတဲ့
ျမိဳ႕ၾကီးတစ္ခုရဲ႕ ဆင္းရဲသား ရပ္ကြက္ေလးတစ္ခုမွာပါ။ အင္မတန္ မုိက္ရုိင္းဆုိးသြမ္း
တဲ့ အရက္သမား တစ္ေယာက္ ရွိခဲ့ဖူးပါတယ္။ သူဟာ အခ်ိန္ျပည့္ အရက္ဘဲ ေသာက္
ေနေလ့ ရွိပါတယ္။ မိခင္ မုဆုိးမၾကီးက ေရထမ္းျပီး ၀င္ေငြရွာတယ္။ ညီအငယ္ေလး ႏွစ္
ေယာက္က ၾကံဳရာက်ပန္း အလုပ္မ်ဳိးစုံ လုပ္ျပီး ပုိက္ဆံ ရွာရပါတယ္။ သူတုိ႕ ေနထုိင္ရာ
ျမိဳ႕အတြင္း ေသနတ္သံေတြ တဒုိင္းဒုိင္း ျဖစ္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာေတာင္ အဲဒီ အရက္သမား
က အရက္ အရမ္းေသာက္ခ်င္ေနတယ္။ ဒါနဲ႕ ထုံးစံအတုိင္း မုဆုိးမမိခင္ၾကီးကို ျပႆနာ
ရွာပါေတာ့တယ္။ အရက္ေသာက္မယ္ ပုိက္ဆံေပးေပါ့။ အေမ ျဖစ္သူကလည္း ေရထမ္း
ေရာင္းစားမွ ပိုက္ဆံရတဲ့သူ။ သူ႕ချမာ လည္း အဲဒီေန႕က ေရထမ္းတဲ့ အလုပ္ သိပ္မလုပ္
ရေသးေတာ့ သားျဖစ္သူ ေတာင္းတဲ့ အရက္ဖုိးကို မေပးႏုိင္ရွာဘူး။ ဒါနဲ႕ သားအမိ စကား
မ်ားၾကပါတယ္။ သားျဖစ္သူ အရက္သမားက သူလုိခ်င္တဲ့ အရက္ဖုိးရဖုိ႕ မိခင္ျဖစ္သူကို
တြန္းလား ထုိးလား လုပ္ပါေတာ့တယ္။ ျမိဳ႕ထဲက ေသနတ္သံေတြေၾကာင့္ အိမ္ကို ေစာေစာ
ျပန္လာတဲ့ ညီအငယ္ ႏွစ္ေယာက္ကိုပါ ဆက္ျပီး ျပႆနာ ရွာပါေတာ့တယ္။ အရက္သမား
ျဖစ္သူက ထမင္းရွာေကြ်း ေနတဲ့ အေမျဖစ္သူနဲ႕ ညီႏွစ္ေယာက္ကို သူလုိခ်င္တဲ့ အရက္ဖုိး
ထပ္ရဖုိ႕ တုတ္တရမ္းရမ္းနဲ႕ လုပ္ပါတယ္။

ျပႆနာက လူျမင္ မေကာင္းေလာက္ေအာင္ ျဖစ္ေနေတာ့ ပတ္၀န္းက်င္က
လူေတြလည္း မေနႏုိင္ေတာ့ဘူး။ ဒီေကာင္ ေတာ္ေတာ္ လြန္ေနျပီး ဘာညာေပါ့။
ဒါနဲ႕ ညဖက္ေရာက္ေတာ့ ဒဏ္ရာဗလပြ ရေနတဲ့ မိခင္ျဖစ္သူက နံေဘးအိမ္မွာ
သြားအိပ္ ရပါတယ္။ အကိုအၾကီးဆုံးျဖစ္သူ အရက္သမားကို အျမဲတေစ ေၾကာက္
ေနရတဲ့ ညီငယ္ႏွစ္ေယာက္လည္း သူတုိ႕အကိုၾကီးသတ္ဖုိ႕ ဆုံးျဖတ္လုိက္ပါတယ္။
ညသန္ေခါင္ (၁၂) နာရီ ပတ္၀န္းက်င္ေလာက္မွာ ျခင္ေထာင္နဲ႕ လုံးေထြး အိပ္
ေပ်ာ္ေနတဲ့ လူယုတ္မာအရက္သမားကို ညီအငယ္ႏွစ္ေယာက္က ဓါးအခ်က္ေပါင္းမ်ား
စြာ၊ တုတ္အခ်က္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႕ သတ္ၾကပါတယ္။ ဆူညံသံေတြေၾကာင့္ လမ္းက်ဥ္း
ထဲက အိမ္နီးခ်င္ေတြလဲ အေျပးအလႊာ ေရာက္လာပါတယ္။ လမ္းထဲရွိ လူမုိက္ေတြ
ထဲ “ေထာင္ကုိ ျခင္ေထာင္လုိ” သေဘာထားသူ လူမုိက္တစ္ေယာက္က ဦးေဆာင္
ျပီး အသတ္ခံရတဲ့ အရက္သမား လူယုတ္မာအေလာင္းၾကီးကုိ တစ္ေနရာရာမွာ
သြား လႊတ္ျပစ္ဖုိ႕ ၾကံစည္ၾကပါတယ္။ ျမိဳ႕တစ္ခုလုံး စစ္တပ္ရဲ႕ အၾကမ္းဖက္ျဖိဳခြဲ
မွဳေၾကာင္း ေပတရာေပၚမွာ ေသဆုံးေနတဲ့ အေလာင္းေတြ ဟုိေနရာမွာ ေလး …ငါး
ေလာင္း၊ ဒီေနရာမွာ ေလး …ငါးေလာင္း ဆုိေတာ့ သူတုိ႕လည္း အဲဒီအေလာင္း
ေတြၾကားမွာ ဒီအေလာင္းကို သြားလႊတ္ျပစ္ဖုိ႕ ၾကံၾကပါေတာ့တယ္။

အရပ္ထဲမွာ ျပႆနာ ၾကီးငယ္ရွိရင္ အျမဲတမ္း ပါ၀င္ေလ့ရွိတဲ့ အေျခခံပညာ
အထက္တန္း ေက်ာင္းသားတစုက အဲဒီအေလာင္း သြားလႊတ္ျပစ္မယ့္အေရး
စိတ္၀င္တစားနဲ႕ က်ေနာ္တုိ႕လည္း လုိက္ၾကည့္ခ်င္တယ္လုိ႕ ဆုိပါတယ္။ ဒါနဲ႕
အဲဒီကိစၥကို ဦးေဆာင္သူ အရပ္ လူမုိက္က …
“မင္းတုိ႕ အဲဒီေလာက္ေတာင္ လုိက္ခ်င္ရင္လည္း လုိက္ခဲ့ၾက၊ ဒါေပမဲ့
ငါ့စကားကုိ နားေထာင္ရမယ္၊ ငါက ရပ္ဆုိရပ္၊ ငါက ေျပးဆုိေျပး၊ လမ္း
တေလွ်ာက္ ငါေျပာတာကို နားမေထာင္ရင္ မင္းတုိ႕နဲ႕ ငါနဲ႕ အေတြ႕ပဲ”

ဒီလုိနဲ႕ ရပ္ကြက္ေလးရဲ႕ ေနာက္ေက်ာဖက္ကေန ဖ်ာလိပ္ေတြ မုိးကာစ'ေတြ
အထပ္ထပ္ပတ္ထားတဲ့ လူေသအေလာင္းၾကီးတစ္ခုကို ထမ္းျပီး လူ (၂၀)
နီးပါး ထြက္ခြာခဲ့ပါတယ္။ လေရာင္ေအာက္မွာ သူတုိ႕ ကိုင္ေဆာင္ထား
တဲ့ ဌက္ၾကီးေတာင္ ဓါးေရာင္ေတြကလည္း တ၀င္း၀င္း၊ တခ်ဳိ႕လည္း လွံေတြ
ကိုင္၊ တခ်ဳိ႕လည္း တုတ္ေတြကိုင္ေပါ့။ အားလုံးနီးပါး တူညီတာက လြယ္အိတ္
ေလးေတြ တစ္ေယာက္တစ္လုံးစီ လြယ္ထားၾကတယ္။ အဲဒီလြယ္အိတ္ထဲ
ေလာက္ေလးခြနဲ႕ ေလာက္စာလုံးေတြပါ။ သူတုိ႕က ကားလမ္းအတုိင္း မသြား
ရဲပါဘူး။ အခန္႕မသင့္ရင္ ကားလမ္းေပၚမွာ ကင္းလွည့္ေနတဲ့ စစ္ကားေတြနဲ႕
ပက္ပင္တုိးရင္ အားလုံး ဒုကၡေရာက္သြားႏုိင္လုိ႕ပါ။ ဒါေၾကာင့္ သူတုိ႕ ေနထုိင္ရာ
ဆင္းရဲသား ရပ္ကြက္ေလးရဲ႕ ေနာက္ေက်ာ ကပ္လ်က္မွာရွိတဲ့ လူကုံထံ ရပ္ကြက္
ကုိ ျဖတ္မယ္၊ ျပီးေတာ့ အဲဒီလူကုံထံ ရပ္ကြက္ရဲ႕ လမ္းထိပ္တစ္ခုမွာ စစ္တပ္က
လာေရာက္ မသယ္ေဆာင္ေသးတဲ့ လူေသအေလာင္းပုံးေတြၾကား သူတုိ႕
သယ္လာတဲ့ အရက္သမားအေလာင္းၾကီး လႊတ္ျပစ္မယ္ေပါ့။

သူတုိ႕ ရပ္ကြက္ရဲ႕ ေနာက္ဖက္ လူကုံထံ ရပ္ကြက္သုိ႕ မေရာက္ခင္ စပ္ၾကားမွာ
လူေျခပ်က္တဲ့ ေနရာတစ္ခုရွိပါတယ္။ ေႏြရာသီမွာ ေရအနည္းငယ္ေလာက္သာ
က်န္တတ္ျပီး မုိးရာသီမွ ေရရွိတတ္တဲ့ ေရကန္ၾကီးတစ္ခုပါ။ အဲဒီေရကန္ၾကီး
နံေဘးက လမ္းဟာ ေတာ္ေတာ္ရွည္ျပီး ခန္႕မွန္းေခ် ဓါတ္တုိင္ (၁၀)တုိင္ ေလာက္
ရွည္လ်ားတဲ့ လမ္းပါ။ အဲဒီနားတ၀ုိက္ လူေန အိမ္ေျခ လုံး၀ မရွိပါဘူး။ တခ်ဳိ႕လည္း
အဲဒီလမ္းမွာ သရဲတေစၦရွိေၾကာင္း ယုံတမ္းစကားေတြ ရွိပါတယ္။ ဒါလုိနဲ႕ သူတုိ႕
အုပ္စုလည္း ရပ္ကြက္ရဲ႕ေနာက္ဖက္ ေရကန္နံေဘးရွိ လမ္းထိပ္ကို စ’ေရာက္
လာပါတယ္။ ဘယ္ေနရာ ဘယ္လုိ ထြက္လာမွန္း မသိတဲ့ ေခြးအူသံေတြ ဆူညံစြာ
ထြက္ေပၚ လာပါတယ္။ ရုတ္တရက္ ေလေတြလည္း တေ၀ၚေ၀ၚနဲ႕ တုိက္ပါေတာ့
တယ္။ လမ္းေပၚက သစ္ပင္ေတြက ေတာ္ေတာ္ၾကီးတဲ့ ေညာင္ပင္တုိ႕၊ ကုကၠိဳပင္တုိ႕
လုိ အပင္ၾကီးေတြပါ။ ေရွ႕ဆုံးမွာ ဓါးတဖက္ လက္ႏွိပ္ဓါတ္မီးတဖက္နဲ႕ ဦးေဆာင္သူ
ေခါင္းေဆာင္က လွမ္းေျပာပါတယ္ …
“ေဟ့ေကာင္ေတြ …. အေျပာအဆုိ ဆင္ခ်င္ေနာ္၊ လမ္းကို ပုံမွန္ေလွ်ာက္၊
တစ္ေယာက္နဲ႕ တစ္ေယာက္ ေျခႏွစ္လွမ္း သုံးလွမ္းစာထက္ ပုိမေ၀းေစနဲ႕၊
အနားကို တစ္စုံတစ္ေယာက္ ကပ္လာတယ္ ထင္ရင္ မင္းတုိ႕လက္ထဲက
ဟာေတြနဲ႕ လွမ္းခုတ္ထည့္လုိက္၊ ကုိယ့္အခ်င္းခ်င္းလည္း မွားေနအုံးမယ္၊
သတိထားၾက”

သူတုိ႕ အုပ္စု သယ္ေဆာင္ေလွ်ာက္လွမ္းလာတဲ့ ပုံစံက ေရွ႕ဆုံးမွာ ေခါင္းေဆာင္
ျဖစ္သူနဲ႕ အရပ္ထဲမွာ ၾသဇာရွိသူ ႏွစ္ေယာက္။ ျပီးေတာ့ အေလာင္းစင္ ၀ါးကပ္
နံေဘးမွ ၀ါးလုံးအရွည္ေတြကုိ ထမ္းထားတဲ့ လူလတ္ပုိင္း (၄) ေယာက္။ အဲဒီ
ေနာက္က အလွည့္က် ထမ္းဖုိ႕ ေနာက္ထပ္ လူလတ္ပုိင္းအရြယ္ (၄)ေယာက္။
သူတုိ႕ ေနာက္မွာ လူငယ္အုပ္စုပါ။ လူငယ္ေတြက လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ေရွ႕ေရာက္
လုိက္ ေနာက္ဖက္ျပန္ေရာက္လုိက္ပါ။ ရုတ္တရက္ ေနာက္ပိတ္ဆုံးက လူငယ္
တစ္ဦးထံမွ အသံထြက္လာပါတယ္။
“ကို…… ၊ က်ေနာ့္ဖိနပ္ ပ်က္သြားျပီ၊ က်ေနာ့္ဖိနပ္ကို ေနာက္က တစ္ေယာက္
ေယာက္ ဖိျပီး နင္းလုိက္သလုိပဲ၊ က်ေနာ္ ေနာက္ဆုံးမွာ မေနရဲေတာ့ဘူး”

ရုတ္တရက္ အေလာင္းထမ္းထားတဲ့ လူအုပ္စုကို ေက်ာ္ျပီး အေရွ႕ဆုံးရွိ ေခါင္းေဆာင္
နံေဘးကို ေျပးပါေတာ့တယ္။

(ဆက္ရန္။)
(မွတ္ခ်က္။ ။စာေမးပြဲတစ္ခု ေျဖဆုိရန္ ရွိေနပါသျဖင့္ ေနာက္ဆက္တြဲ အပိုင္း
မ်ားကုိ ဆက္လက္ တင္ျပရန္ ရက္အနည္းငယ္ ၾကာပါမည္။)